FANDOM


Koń fryzyjski
Kf7
Wysokość w kłębie
  • klacze - od 150 cm
  • ogiery - od 160 cm
  • Umaszczenie Kare
    Rejon hodowli Głównie Fryzja; hodowany w wielu krajach
    Koń fryzyjski – popularny koń z cechami pokroju pomiedzy koniem gorącokrwistym, a zimnokrwistym. 

    CharakterEdytuj

    Konie tej rasy są łagodne przyjazne i energiczne. Chętnie współpracują z ludzmi. Są doskonałymi, wiernymi przyjaciółmi.

    UżytkowośćEdytuj

    • jazda wierzchem
    • ujeżdżenie
    • ujeżdżenie klasyczne
    • pokazy

    PokrójEdytuj

    Sucha, pełna wyrazu głowa o małych, sierpowatych uszach. Szyja osadzona wysoko, średnio długa, bardzo mocna, z bujną grzywą. Skośnie ustawione, prawidłowej długości łopatki. Kłąb mało wyraźny. Długie, silne kończyny z obfitymi szczotkami pęcinowymi. Konie fryzyjskie poruszają się z dużą energią i elegancją. Mają wyniosłe chody, a w kłusie mogą osiągnąć duże szybkości. Umaszczenie kare (krucze lub wronie) lub kasztanowate. Preferowany wzrost 3 letniego to ok. 160cm w kłębie. Występują na głowie odmiany np. Gwiazdki.

    HistoriaEdytuj

    Początek tej rasy sięga czasów rzymskich. Popularna odmiana silnych karych koni istniała już w średniowieczu. W dzisiejszych czasach wydaje się wprost nieprawdopodobne, że olśniewający koń fryzyjski uchodził niegdyś za raczej szpetnego. Taka była opinia Rzymian, którzy ceniliprzede wszystkim jego wartość jako silnego i chętnego do pracy, lecz nie interesował ich efektowny wygląd. Należy jednak przyznać, z upływem stuleci uległ on zmianom. Później w chłopskich hodowlach powstał koń flamandzki, który był znany ze swojej siły wytrzymałości. W USA hoduje się go jako belgijskiego konia pociągowego. W celu uzyskania z mocnego konia flamandziego szlachetnego konia barokowego, do powozu i pod siodło, posłużono się krwią iberyjską. W XVIII i XIX wieku zmiana zapotrzebowań i upodobań doprowadziła do upadku tego kierunku hodowli. Jednak fryzyjscy chłopi zatrzymali swoje harddravery (ang. hard - szybki).

    W 1878 roku założono księgę stadną Friesche Paarden Stamboek. Wszystkie obecnie zapisane w niej reproduktory wywodzą się od ogiera Nemo 51

    CiekawostkiEdytuj

    • U ogierów włosy grzywy i ogona zwykle pofalowane, a u klaczy - proste.
    • Selekcje rozpoczyna ocena źrebiąt przy matce w wieku 2-4 miesięcy. Ocena jest wyrażana przez premię. I premię - najwyższą, otrzymuje zaledwie 10% źrebiąt danego rocznika, II premię 30%, a III premię 50%. "Bez premii" pozostaje około 10% koni, które nie spełniają wymagań (posiadają wady w budowie, mają odmiany w umaszczeniu lub mają pochodzenie po ogierach bez licencji).

    GaleriaEdytuj

    Ad blocker interference detected!


    Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

    Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.